Fr² on stage

Zaterdag met wat vertraging toegekomen meldt zich de familie Vanden Abeele in Turkije voor een bezoek van een week aan Frederik en Frans.
[Voor ik ga zwemmen in het zwembad van het hotel, toch nog snel even melden dat we het opperbest stellen.]
Prima hotel, lekker eten, mooi weer en toffe uitstapjes. We genieten van de Turkse natuur en cultuur, van de Turkse geneugten en streken (geen aardrijkskundige!). Groetjes van iedereen hier in Antalya.

… (uitgebreide verslaggeving volgt later, hier een kort verslagje per dag)…

Zondag op bezoek op het kot van Frederik en Frans en met de bus van Antalya naar de antieke site Phaselis, een archeologische vindplaats tussen zeedennen aan 3 oude Lycische havens.

Maandag op stap in Kaleici, het oude stadsgedeelte met zijn schattig haventje.

Dinsdag een uitstap naar het eiland Kekova met de verdronken stad, naar Myra (waar onze sint vandaan komt) met zijn graftomben in de rotswand (met een Koerd als uitstekende gids). ’s Avonds wat biljarten.

Woensdag naar de woensdagmarkt in Sigorta, in de straten van een wijk van Antalya. Noten, zaden, groenten, fruit, vis, kruiden en specerijen, koeken, kaas, kledij, parfum, … noem maar op, het is er goedkoop. Vooral de mannelijke verkopers maken veel lawaai en zijn af en toe wat opdringerig, maar het valt al bij al wel mee. Terug met de dolmus (busje) en in Kaleici nog een tavla spel, kruiden voor een verfrissend drankje en … gekocht. Na de middag zwemmen in het hotel, fitness of sauna. Veel zon, maar een ferme zeebries strooit roet in het eten… Geen boottochtje naar de Düden waterval.

Donderdag, qua weer tot nu toe de minste, maar dat zou de pret niet bederven. Olimpos was het doel van de dagtrip. We zijn er geraakt, maar na een uurtje bus begon het tijdens een beklimming zowaar te bliksemen, te hagelen, ja zelfs te sneeuwen. Bij de halte aangekomen was het koud en regenachtig. Overstappen op een ander busje voor de laatste 11 km afdaling naar de site, zagen de meeste niet meer zitten. Een warme thee in een gezellige barak, waar we ons konden warmen aan het haardvuur, zette de stemming weer op het juiste spoor. We keerden met de volgende bus terug naar Antalya. Hm, veilig is niet het juiste woord, maar binnen het uur stonden we terug in Antalya. Na de piknik splitsten we ons in drie groepjes: Klaar en Jeroen bezochten de Akdeniz Universitesi, waar ze Frederik en Frans aan het werk vonden; Suzanne en Michiel gingen shoppen; Christine en Luc flaneerden wat op de Konjaalti beach (de zon was er terug, anders waren we naar het Antalya museum geweest). Na het avondeten zijn Klaar, Jeroen en Michiel vertrokken naar het Erasmusstudentenfeestje op het kot van Fr².

Vrijdag naar Termessos met de gids van dinsdag, een antieke stad gelegen op 1000 m hoogte, nog onaangeroerd gebleven, enkel door fortuinzoekers of aardbevingen vernield. Stadsmuren, bron, thermen, theater, odeum, agora en vele graftomben kregen we te zien. Achteraf piknik op de parking. In het hotel nemen we een verfrissend zeebad, sauna of Turks bad na een fitness uurtje. We verwachten de studenten vanavond en zullen eentje (’t waren er twee) drinken op een geslaagd bezoek aan Turkije en voor hen een geslaagd eindwerk en presentatie.

Voor de taxichauffeurs op het thuisfront: zaterdag (ja, het einde nadert) zal het vliegtuig op het doorgegeven tijdstip hier in Antalya opstijgen. Ik geef een seintje vooraleer we de lucht in gaan… oei, oei, hopelijk geen problemen in Zaventem…

Zaterdag na het inpakken van de koffers en het uitchecken, op stap na het knusse haventje van Kaleiçi op zoek naar een boottrip (35 EUR) voor zes personen, richting Düden waterval en terug. Kennisgemaakt met Turkse familie (vrouwelijk gedeelte ervan) en e-mailadres uitgewisseld om later foto’s uit te wisselen. Afspraak met Klaar en Frederik op de pier om samen met Frans een restaurant te zoeken. Na halfuurtje op en af lopen eindelijk gevonden, maar toen bleek het gesloten te zijn. Nabij de moskee vonden we dan een gezellig terrasje, waar we typisch Turks eten met ditto Cola voorgeschoteld kregen. Lekker! Gezellige wandeling naar het hotel, waar we genoten van een laatste zwembeurt (voor sommigen in het koude zeewater) en afscheid namen van Frans en van Frederik.

Fantastische week beleefd. Iedereen content en uitgerust. Turkije ontdekt en met volle teugen genoten van cultuur en natuur. Oei, ze roepen hier beneden dat de çay klaar staat. We leven nog een beetje op z’n Turks…

Aan de ‘buitenlandse studenten’, het ga jullie verder goed! Tot in België…

De eerste foto’s, en nog wat extraatjes…

Antalya